• Табукі Антоніа. Сны сноў

    7.80 руб.

    0

    Вядомы італьянскі пісьменнік Антоніа Табукі (1943–2012) уявіў сны сваіх улюбёных празаікаў і паэтаў, мастакоў і музыкаў. Цікавае падарожжа ў снах па каляровых краявідах розных стагоддзяў і краін перадаецца праз дваццаць займальных аповедаў. Мы апынаемся ў Рыме з Авідыем, у Рыбатэжу з Фернанду Песоа, у Гранадзе з Федэрыка Гарсія Лорка, у Вене з Зігмундам Фройдам, у Пізе з Джакама Леапардзі, у французскіх Ардэнах з Арцюрам Рэмбо, на тасканскім пляжы з Ашылем Клодам Дэбюсі, у маскоўскім метро з Уладзімірам Маякоўскім ці плывем з Робертам Луісам Стывенсанам на невядомы востраў…

    Пераклад з італьянскай – Вольга Колас

    Жанр Проза
    Выдавецтва Янушкевіч
    Год выдання 2017
    Колькасць старонак 90
    Вокладка Мяккая
    Памеры 120х167 мм
    ISBN 978-985-7165-50-6


    Тэг: .Катэгорыі: , , , , , .

Сон Карла Калодзі, пісьменніка і тэатральнага крытыка

У ноч на дваццаць пятага снежня 1882 году ў сваім фларэнтыйскім доме Карла Калодзі, пісьменнік і тэатральны крытык, сасніў сон. Яму прыснілася, што ён на маленькім папяровым карабліку пасярод мора падчас шторму. Маленькі папяровы караблік быў вельмі ўпартым, у яго былі два чалавечыя вокі і любімыя Калодзі італьянскія колеры, і ён адважна супрацьстаяў стыхіі. Далёкі голас аднекуль са схілу ўзбярэжжа крычаў: “Карліна, Карліна, вяртайся да берага!” Гэта быў голас жонкі, якой у Калодзі ніколі не было, пяшчотны жаночы голас, які клікаў яго так, нібы плакала марская сірэна.

Ах, як яму хацелася вярнуцца! Але ж ён не мог: хвалі былі занадта высокімі, і маленькі караблік быў цалкам ва ўладзе раз’юшанага мора.

І тут ён знянацку ўбачыў пачвару. Гіганцкая акула з шырока разяўленай пашчай падазрона на яго глядзела, углядалася, чакала.

Калодзі кінуўся да штурвала, але той таксама быў папяровы і ўвесь вымаклы. І тады ён змірыўся з тым, што трапіць у пашчу пачвары, праз страх закрыў вочы рукамі, прыўзняўся і ўсклікнуў: “Жыве Італія!”

Як жа цёмна было ў вантробах пачвары! Калодзі крочыў навобмацак, аб нешта спатыкнуўся і, абмацаўшы рэч рукамі, зразумеў, што гэта чэрап. Затым зачапіўся за сталы і здагадаўся, што іншы карабель раней таксама апынуўся у пашчы пачвары. Цяперака ён крочыў больш нязмушана, бо праз шчыліну расчыненай пашчы акулы прасочвалася слабае святло. Ідучы наперад, выцяўся каленямі аб драўляную скрынку. Схіліўся, абмацаў і заўважыў, што яна напоўненая свечкамі. На шчасце, ён меў пры сабе крэсіва, з якога хуценька высек агонь. Запаліў дзве свечкі і, трымаючы іх у руках, агледзеўся вакол. Ён стаяў на верхняй палубе карабля, які трапіў у пашчу пачвары, на шканцах ляжала мноства шкілетаў, а на грот-мачце развяваўся чорны пірацкі сцяг з чэрапам і косткамі. Калодзі пакрочыў далей і спусціўся па невялікай лесвіцы. Там ён знайшоў камеру для захоўвання харчоў, напоўненую бутэлькамі рому. З вялікім задавальненнем Калодзі адкаркаваў адну бутэльку і залпам яе выпіў. Адчуў сябе нашмат лепей. Узбадзёраны, устаў і, асвятляючы дарогу свечкамі, выйшаў з карабля. Вантробы пачвары былі слізкімі, з безліччу мёртвых рыбаў і крабаў. Калодзі рухаўся наперад, плюхаючыся па пояс у вадзе. Удалечыні ўбачыў пробліск святла, сціплы пробліск, які вабіў да сябе. Ён пайшоў у тым кірунку. Міма яго праплывалі шкілеты, патанулыя караблі, разбітыя чаўны, вялікія мёртвыя рыбіны. Калі ён наблізіўся да святла, то ўбачыў стол. А за сталом сядзелі два чалавекі — жанчына і дзіця. Калодзі нерашуча падышоў і заўважыў, што ў жанчыны сінія валасы, а на дзіцяці капялюш, зроблены з хлебнага мякішу. Ён кінуўся да іх, каб абняць. І яны таксама яго абнялі, засмяяліся, жартаўліва ўшчыкнулі адно аднаго за шчокі, доўга-доўга мілаваліся. Але не размаўлялі.

І ўраз сцэна змянілася. Ён болей не быў у вантробах пачвары, але пад пергалай. Вакол было лета. І яны сядзелі за сталом у доме на ўзгорках у ваколіцах Пеша, сярод строкату цыкадаў, усё здавалася нерухомым у паўдзённай спёцы, яны пілі белае віно і елі дыню. У куточку пад пергалай сядзелі кот з лісам, што глядзелі на іх лагоднымі вачыма. І Калодзі ветліва іх запрасіў: “Хадзіце да нас, калі ласка, сядайце за стол!”


Водгукі


 

Побач на паліцы:

  • ГАЛІЯФЫ

    Выдавецтва. Кнігарня

  • Рэжым працы:

    Пункт самавывазу, кнігарня:
    Крама "Галіяфы"
    Мінск, вул. Няміга, 3,
    цокальны паверх, пав. 47.
    Штодзённа з 11:00 да 20:00

  • e-mail: halijafy@halijafy.by
    +37529-1700781 (Velcom)

  • Пішыце нам: